เบื่อ

อะไรอะไรก็ไม่ร้ายเท่ากับความน่าเบื่อ

เบื่อที่จะคอย

เบื่อที่จะเอาใจ

เบื่อที่จะเดาใจ

เบื่อที่จะทำให้ถูกใจ

เบื่อที่ต้องมาครุ่นคิดกังวลใจอยู่คนเดียว

มันน่าเบื่อหน่ายไปทุกสิ่งทุกอย่าง

ไม่อยากได้ยิน

ไม่อยากจะคิดอะไร

เบื่อที่จะต้องคอยมาหักห้ามใจตัวเองเรื่อยเรื่อย

เบื่อมากมากก็ทำอะไรไม่ถูก

เบื่อบ่อยบ่อยก็ทำให้เซ็งในชีวิต

เหนื่อยหน่ายเหลือเกินกับการที่ต้องฝืนใจเช่นนี้

มีอะไรที่จะร้ายเท่ากับความน่าเบื่ออีกไหม?

ทำอย่างไรถึงจะขจัดความน่าเบื่อออกไปได้?

มีทางที่จะรักษาเยียวยาได้บ้างไหม?

ความอดทนของฉันไม่มีมากพออีกแล้วสำหรับการเบื่อ

มันอาจจะระเบิดออกมาเมื่อไรซะก็ได้

หยุดเสียทีเถอะเจ้าความน่าเบื่อ

ไปลงนรกซะเถอะ…..ข้าขอสาปเจ้า.

11/6/26

ฐา-จันทรา.