คิดถึงเธอ….ร้อยร้อยชั่ง

แม่สาวน้อยที่น่ารักของฉัน

แม่ทองพันชั่งที่น่าชังของเรียมนี้เอย

เสียงเม็ดฝน เปาะแปะ กระทบสนามหญ้าหน้าบ้านดังแผ่ว

ละอองฝ้าจับบานเกล็ดหน้าต่างห้องนอน

หมอนที่หนุนนอนเย็นเยียบ

นกกลางคืนค่ำนี้ไม่ส่งเสียงร้อง

ยินแต่เสียงหายใจที่ร่ำไห้ของฉัน

บ่นรำพันว่าคิดถึงใครคนหนึ่ง

หยาดฝนเม็ดโตโตอ้อยอิ่ง

บนกระจกบานโตโตของบานเลื่อน

ส่งประกายอ้อยสร้อยให้กับคืนเหงาเหงา

เจ็บแปลบแสบทรวงกับสายฝนพร่ำ

ทำไมหนอ…ค่ำคืนนี้จึงยาวนัก

แม่สาวน้อยที่น่ารักน่าชัง

แม่ทองพันชั่งของเรียมนี้เอย

เสียงเม็ดฝนพึมพำดังขึ้นกระชันถี่

หัวใจเต้นรัวเร็วรี่

คิดถึงคนดีของฉันทุกนาที

จะมีใครใยดีเธอเท่าฉันไหมหนอ

แม่สาวน้อยร้อยร้อยชั่ง

คนที่น่าชังสำหรับคืนนี้คือฉัน

เม็ดฝนขาดเม็ดไม่มีฝนพร่ำ

คิดถึงเธอนับร้อยร้อยชั่งในค่ำคืนนี้.

5/1/26

ฐา-จันทรา