แคร์ไปใย

คนเรามักมีจุดแห่งความอดทนเพียงแค่จุดหนึ่งเท่านั้น

ถ้าเกินเลยกว่านี้

พระเจ้าเถิด!…………

อะไรก็บันดาลให้มันเป็นอะไรไปได้ทั้งนั้น

ที่ซึ่งแห่งความอดทนทั้งมวล

มันช้ำชอกด้วยความหวังและการรอคอยที่ปวดร้าว

ถ้าเรามีความอดทนเพียงพอ

รางวัลที่ได้อาจจะไม่สมหวังอย่างที่ตั้งใจไว้ก็ได้

เพราะฉะนั้น………

การที่จะอดทนกับสิ่งใดสิ่งหนึ่ง

ก็ควรจะชั่งใจผลเสียผลได้ไว้บ้าง

อย่าทุ่มเทจนสุดตัว

เพราะถ้ามันพลาดถลำลึกลงไปแล้ว

ความเจ็บปวดเท่านั้นที่จะคอยหัวเราะเยาะอยู่

อย่าตกเป็นทาสอารมณ์ของตัวเองมากนัก

ร่างกายของเราจะรับไม่ไหวกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น

จะทำให้พลังและความตั้งใจอื่นอื่นพลอยสลายลงไปด้วย

แล้วมันก็ยากที่จะกู้กลับคืนมาได้ง่ายง่ายด้วยซิ

หยุดเถอะถ้าหัวใจยังอ่อนล้า

สงบใจเถอะถ้ายังเหนื่อยอ่อน

หนทางอื่นยังมีให้เลือกอีกตั้งแยะ….

จะแคร์ไปใย.

17/6/26

ฐา-จันทรา.