ไม่รู้ว่าจะเริ่มต้นอย่างไรดี

ไม่รู้ว่าจะเริ่มต้นอย่างไรดี

จะบอกกับเธอว่าอย่างไรดีนะ

เพราะการเริ่มต้นมันยังไม่มีทีท่าว่าจะเริ่มได้

และมันก็อาจจะสายเกินไปเสียแล้ว……..

เราปล่อยเวลาให้มันผ่านไปอย่างไร้ประโยชน์

ละทิ้ง,ไม่ยินดียินร้าย,ปล่อยอารมณ์เลื่อนลอย

ความไม่แสดงออกแห่งการจริงจังนี่แหละ

มันอาจทำให้ทุกสิ่งทุกอย่างพังพินาศลง

ถ้าจะโทษใคร….โทษตัวของเราเองจะดีกว่า

ความเป็นอิสระในตัวของเราเองนั่นแหละเป็นเหตุ

ความหลงตัวของตัวเราเองอย่างไม่มีเหตุผลนั่นก็เป็นเหตุ

ความที่คิดว่าตัวของเราเองเข้าใจในผู้อื่นอย่างแน่แท้นั่นก็อีกที่เป็นเหตุ

อะไรอะไรในตัวของเราเองที่เรายังไม่เข้าใจมันนั่นล่ะ….คือสาเหตุ

เสียดาย………..

วันเวลาที่ผ่านไปนั้นมันช่างน่าเสียดายนัก

เรามัวมาวกวนอยู่กับอารมณ์ของตัวเอง

ซึ่งมันก็อ่อนไหวโอนเอนเหมือนดั่งพายุร้ายที่เริ่มจะแฝงตัวอย่างบางเบา

แล้วก็รอคอยให้มันเคลื่อนไหวและแปรปรวนในทางที่เลวร้ายมากยิ่งขึ้น

พร้อมที่จะถั่งโถมพินาศยับ,และก็ทำลายล้างลงไปได้ง่ายง่ายดุจกัน

ไม่เข้าใจว่า…..ทำไมตัวเราจึงอ่อนแอถึงปานนั้น

ทำไม……?

รึว่าเรายังอ่อนต่อมันมากจริงจริงนัก

ไม่ใช่เพราะประสบการณ์หรือความไม่พร้อมที่จะอ้างให้เป็นผล

แต่เป็นเพราะจิตใจของเราต่างหากล่ะ

จะบอกกับเธอว่าอย่างไรดีนะ……

“ที่รัก”…..ผมไม่รู้ว่าจะเริ่มต้นอย่างไรดี ?.

1/2/25 ฐา-จันทรา