รอยลึกของหัวใจ

ลึกระหว่างรอยร้าว........ที่ร้าวลึก

สุดที่สุดของหัวใจอันสับสน

แบ่งไม่ออกบอกไม่ถูกยังอึงอล

ใจหมองหม่นทนทุกข์หมองที่ครองใจ

ใยศีลธรรมเหนียวหนับจับผนึก

หยั่งรากลึกแนวขวางปานภูผา

ก็จะปีนป่ายสายธารสานศรัทธา

เพื่อนำพามาฉลองสนองหัวใจ

กำแพงม่านประเพณีมีวันสึก

น้ำยิ่งลึก,ลึกยิ่งใสใจใฝ่หา

ทีละหยดทีละหยาดดาดน้ำมา

ละลายผาแผ่นกำแพงประเพณี

อยากจะถามหาหัวใจ......ว่าคอยได้( ไหม? )

อย่าขับไสไล่ส่งลงบ่งผา

ลงร่องลึก.......รอยร้าวให้ร้างลา

แล้วจะถามหา......หัวใจ ( ใครได้ )....ที่ไหนกัน.

ฐา-จันทรา

18/5/45