รอยลึกของหัวใจ

ลึกระหว่างรอยร้าว........ที่ร้าวลึก

สุดที่สุดของหัวใจอันสับสน

แบ่งไม่ออกบอกไม่ถูกยังอึงอล

ใจหมองหม่นทนทุกข์หมองที่ครองใจ

ใยศีลธรรมเหนียวหนับจับผนึก

หยั่งรากลึกแนวขวางปานภูผา

ก็จะปีนป่ายสายธารสานศรัทธา

เพื่อนำพามาฉลองสนองหัวใจ

กำแพงม่านประเพณีมีวันสึก

น้ำยิ่งลึก,ลึกยิ่งใสใจใฝ่หา

ทีละหยดทีละหยาดดาดน้ำมา

ละลายผาแผ่นกำแพงประเพณี

อยากจะถามหาหัวใจ......ว่าคอยได้( ไหม? )

อย่าขับไสไล่ส่งลงบ่งผา

ลงร่องลึก.......รอยร้าวให้ร้างลา

แล้วจะถามหา......หัวใจ ( ใครได้ )....ที่ไหนกัน.

ฐา-จันทรา

18/5/45

เรือลำร้าง

เวิ้งว้างเปล่าเปลี่ยว...เดียวดาย

ขอบฟ้าจรดทราย.....สายน้ำ

เปิดช่องล่องเรือเกื้อตาม

ไถ่ถามทางรอดปลอดภัย

เรือน้อยนำรัก....มาฝาก

อ้างว้างลำบากหลากหลาย

ลอยเคว้งลำคว้างร้างกาย

จุดหมายสูญสลายหายพลัน

ล่องเรือลำน้อย....ลอยรัก

หาแหล่งพักพิงอิงขวัญ

ขอบฟ้า...ขอบน้ำ...รักกัน

เรือฝันใกล้ชิดสนิทใจ

อ้างว้างเปล่าเปลี่ยว....เดียวดาย

น้ำ...ทราย...เหนี่ยวฟ้าพาฝัน

เรือรัก...ลำร้าง...คอยวัน

สู่ขวัญ...วันรัก...พักรอ.

ฐา-จันทรา

31/5/45

ก่อนจะสายเกินไปจริงจริง

วันพรุ่งนี้…….,

มันอาจจะสายไป

ธรรมชาติยังถูกคุกคามทำลายในทุกรูปแบบ

ขณะที่เรากำลังนั่งพูดคุยกันอยู่ ณ ที่นี้

ทุกวินาทีมันหมายถึงความเป็นความตายของเราทุกขณะ

เราอาจไม่ได้คิด,

เราอาจไม่รู้สึกตัวซะด้วยซ้ำไป

ว่ามีภัยอันตรายเข้ารุมล้อมเราอยู่ทุกขณะจิต

มันเป็นสิ่งที่เกิดขึ้นจากเงื้อมมือของเรานี่เอง

ขณะที่เราต้องการปลดปล่อยชีวิตให้เป็นอิสระ

เราลืมนึกถึงไปว่าธรรมชาติก็ต้องการเช่นกัน

ขอได้โปรดนึกถึงมันบ้าง,

อย่างเอื้ออาทร

แล้วจงปฏิญาณต่อตัวของเราเองว่า

ธรรมชาติคือชีวิต,

ธรรมชาติคือตัวเรา,

ถ้าเรารักชีวิตของเราเอง

ก็ต้องรักธรรมชาติด้วย

เราจะหยุดเอาเปรียบมันละ,

เราจะหยุดทำลายมันละ,

แล้วเราจะพร่ำสรรเสริญความดีงามของมันแทน

ให้คนอื่นอื่นเห็นคล้อยดีงามไปด้วยกับเรา

และวันพรุ่งนี้……..,บางที

เราจะมีตำนานชีวิตที่ยืดยาวอีกไกล

ชีวิตเราจะไม่ถูกคุกคามมากกว่าเดิม

ชีวิตเราจะไม่ย่อยยับเร็วขึ้นกว่าเดิม

วันนี้มันยังไม่สายเกินไป

ถ้าเราจะฝันถึงความเป็นจริงในวันพรุ่ง

จงรักในธรรมชาติ

จงรักในชีวิตของผู้คน

เดี๋ยวนี้,ตอนนี้,และวินาทีนี้,

………….ก่อนที่มันจะสายเกินไปจริงจริง.

30/140/26

ฐา-จันทรา.

ต้นไม้.........กับความรัก

เพียง.....................

ใบขยับแรงกระเพื้อมกระเทือนดอก

กิ่งก็ออกอาการไหวไฟเสน่หา

เพียงสิ่งเดียวที่หยุดนิ่งไม่โรยรา

เพราะรู้ค่า....ว่า “ ความรัก “ จักมาเยือน.

ฐา-จันทรา

ด้วยรัก

รักอยู่….ไม่รู้จางร้างลา

ดั่งดาวดั่งเดือนเกลื่อนฟ้า

ซบหน้าโรยรินกลิ่นผกา

ดูแต่กาลเวลา….ยังร้าง.

28/1/29

ฐา-จันทรา.